w sprawie: zaskarżenia do Trybunału Konstytucyjnego przez Rzecznika Praw Obywatelskich art. 37 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

 

Konwent Marszałków Województw RP:

  1. Zwraca uwagę, że brak jest jednolitego orzecznictwa NSA w sprawie uznania decyzji o przyznanie dofinansowania za decyzję administracyjną. Wyrokiem sądu z 8 czerwca 2006 decyzję o przyznaniu dofinansowania lub odmowie dofinansowania uznano za decyzję administracyjną wydawaną na podstawie art. 26 ust 2 ustawy o Narodowym Planie Rozwoju, a pismo informujące o odmowie udzielenia wsparcia wydawane przez instytucję właściwą do udzielenia wsparcia uznano za decyzję administracyjną, podlegającą kontroli sądu administracyjnego. Natomiast odmienne stanowisko zostało przyjęte wyrokiem sądu z dnia 20 września 2006 r. w którym uzasadniono niemożliwość zakwalifikowania decyzji o przyznaniu dofinansowania jako decyzji administracyjnej.
  2. Pragnie zaznaczyć, iż stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w procesie odwoływania się od decyzji byłoby zdecydowanie niekorzystne dla Instytucji Zarządzających Regionalnymi Programami Operacyjnymi. Ocena dokumentacji, często bardzo obszernej, musiałaby być przeprowadzona w terminie 14 dni, który jest zbyt krótki na gruntowną ocenę dużej liczby wniosków zgłaszanych wniosków w wyniku konkursów o dofinansowanie ze środków europejskich. Utrzymanie wysokiego poziomu jakości oceny byłoby możliwe tylko przez znaczne zwiększenie zatrudnienia.
  3. Przypomina, że stosowanie KPA nakładałoby na Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym obowiązek wstrzymania procedury wydatkowania środków unijnych. Umożliwienie wnoszenia odwołań, które nie wymagają szczegółowego uzasadnienia (wystarczy że z odwołania wynika iż strona byłaby niezadowolona z wydanej decyzji), na każdym etapie i w każdym terminie mogłoby przedłużać procedurę i tym samym wstrzymywać wydatkowanie środków unijnych. Zgodnie z zasadą „n+3/n+2” środki niewykorzystane w terminie podlegają zwrotowi do budżetu Unii Europejskiej. W poprzednim okresie programowania, wnioskodawca na wniesienie odwołania od wydanej decyzji miał 7 dni. Cała procedura odwoławcza, od jej rozpoczęcia po wydanie ostatecznej decyzji zamykała się w terminie 77 dni roboczych. Taki termin umożliwiał wnikliwą kontrolę wniosku o pozyskanie środków unijnych nie wstrzymując ich wydatkowania. Przy zastosowaniu procedury odwoławczej Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego 2004-2006, wstrzymanie wydatkowanie środków unijnych było możliwe jedynie w przypadku, gdy ze względu na wyczerpanie środków nie przewidywano kolejnej rundy aplikacyjnej, co leżało każdorazowo w gestii Zarządu Województwa.
  4. Pragnie zauważyć, iż uznanie decyzji o dofinansowaniu za decyzję administracyjną, a tym samym umożliwienie wniesienia skargi do WSA spowoduje przedłużanie w nieskończoność procedury rozpatrywania sprawy. Na podstawie art. 45 Konstytucji każdemu obywatelowi przysługuje prawo do sądu to zakładając że uznamy decyzję o dofinansowaniu za decyzję administracyjną, na wydaną decyzję o dofinansowaniu bądź niedofinansowaniu wnioskodawcy przysługiwać będzie skarga, którą należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od daty otrzymania rozstrzygnięcia w sprawie. Z tej racji, uznaje sie za niekorzystne stosowanie konstytucyjnego prawa do sądu, ze względu na to, iż termin rozpatrzenia sprawy jest obliczany na podstawie prawa cywilnego, a zatem nie jest ustalony z góry. To może doprowadzić do bardzo długiego oczekiwania na wydanie wyroku, czego skutkiem może być, zgodnie z zasadą "n+2/n+3", niewydatkowanie środków.
  5. Zwraca uwagę na to, iż w żadnym z państw członkowskich Unii Europejskiej, decyzja o przyznaniu bądź nieprzyznaniu dofinansowania nie jest traktowana jako decyzja administracyjna.